Foto-grafika

Temperatura barwowa światła to cecha światła. W zależności od rodzaju światła możemy rozróżniać jako ciepłe i zimne światło. Temperaturę barwową określa się w stopniach Kelvina i zakres mierzony jest od 1800 do 12000. Każde źródło światła daje inna temperaturę. Do czego nam to jest potrzebne w fotografii? Do balansu bieli. Automatyka aparatów zazwyczaj porusza się w dość wąskim przedziale 4000 - 6000 K. Warto mieć taką wiedzę i świadomie korzystać z ustawień aparatu innych niż automatyczne.

Przykładowo podaję wartości dla różnych źródeł światła:

• 2000 K - barwa światła świeczki
• 2800 K - barwa bardzo ciepłobiała (żarówkowa)
• 3000 K - wschód i zachód Słońca
• 3200 K - barwa światła żarowego lamp studyjnych
• 4000 K - barwa biała
• 5000 K - barwa chłodnobiała (niektórzy twierdzą, iż jest to barwa lodu, ale ze względu na kilka faz jego topnienia oraz różne rodzaje uważa się to określenie za błędne)
• 5500 K - barwa dzienna i barwa lampy błyskowej
• 10000-15000 K - barwa czystego niebieskiego nieba
• 28000-30000 K - błyskawica

Warto to wiedzieć i stosować.

Często przy opisach obiektywów spotykamy takie oznaczenia - USM, SWM, SSM, SDM, HSM, SWD - co to takiego?

Te skróty oznaczają po prostu silnik soniczny (ultrasoniczny - ang. sonic (ultrasonic) motor). Jest to rodzaj silnika elektrycznego zamieniającego energię fal lub drgań akustycznych (mechanicznych) w ciele stałym na makroskopową pracę mechaniczną. Do konstrukcji silników sonicznych wykorzystuje się najczęściej akustyczne fale powierzchniowe oraz drgania elementów piezoelektrycznych (np. bimorfów). Takie silniki charakteryzują się cichą pracą w stosunku do innych silników spotykanych w obiektywach. Przydają się w fotografii gdzie wymaga się ciszy (fotografia przyrodnicza, szczególnie z ukrycia, dzieci, podczas uroczystości kościelnych).

JPEG to standard kompresji statycznych obrazów rastrowych, przeznaczony głównie do przetwarzania obrazów naturalnych (zdjęć satelitarnych, pejzaży, portretów itp.), charakteryzujących się płynnymi przejściami barw oraz brakiem lub małą ilością ostrych krawędzi i drobnych detali. Czytaj dalej »

TIFF to jeden z najbardziej popularnych formatów zapisu plików graficznych. Jest to format zapisu grafiki bitmatowej. Format został opracowany w roku 1986, przez grupę firm pod przewodnictwem Aldus Corporation do drukowania postscriptowego. Czytaj dalej »

RAW to rejestracja obrazu pozwalająca na zachowanie najwyższej jakości obrazu oferowanego przez aparat (duża głębia koloru, brak kompresji stratnej), dając możliwość dokładnej obróbki pliku na komputerze. Czytaj dalej »